Светиот цар Константин Велики е роден околу 272 година, и тој бил прв римски император што го прифатил христијанството.
Миланскиот едикт (313 г.) – со кој го прогласил христијанството за дозволена религија во Римското Царство.
Ја основал Престолнината Константинопол на местото на древниот Византион (денешен Истанбул).
Светата царица Елена била мајка на Константин Велики, позната по нејзината длабока побожност. Околу 326 година, таа отишла на поклонение во Светата Земја и го открила Чесниот и Животворен Крст, на кој бил распнат Исус Христос. Помогнала да се изградат многу цркви, вклучувајќи ја Црквата на Христовиот Гроб во Ерусалим.
Тие се чествуваат како „рамноапостолни“, што значи дека нивното дело било рамно со апостолите.
Со нивното покровителство, христијанството се зацврсти како официјална вера во Римската Империја.
Икони на св. Константин и св. Елена често ги прикажуваат со Крстот помеѓу нив, како симбол на нивното дело.
