Откријте 9 дневни навики што ве прават да изгледате постари и откријте како да ги избегнете – особено по 50-тите години.
Стареењето често се меша со календарот. Но, постои едно изненадувачко набљудување: двајца врсници можат да изгледаат и да се чувствуваат како луѓе од различни епохи. Едниот има искра во очите, е жив, има идеи за утре. Другиот изгледа исклучен од животот, дури и ако сè е во ред однадвор.
Причината не се брчките, туку навиките на размислување. Возраста, пред да биде запишана во пасошот, прво се населува во главата. И оттаму сè започнува.
„Староста не е возраст, туку состојба на умот“ – Џон Баримор
Овие 9 знаци не се за физиологија. Тие се однесуваат на тоа како човекот незабележливо вклучува бавен „режим на бледнеење“ за себе.
1. Кога болеста станува центар на животот
„Болеста го старее човекот“ – Хипократ
Да, телото не е вечно. И со текот на годините, зборот „хроничен“ се појавува сè почесто. Но, многу зависи од тоа како човекот ја перцепира својата дијагноза.
Некои, кога ќе добијат рецепт од лекар, како да бледнеат: интересите исчезнуваат, разговорите се само за лекови, денот се претвора во список на процедури. Други, и покрај своите болести, бараат радост во едноставното: мирисот на леб, разговорот со соседот, новата книга.
Не е болеста таа што го тера човекот да старее, туку кога човекот почнува да живее како да не е повеќе жив. Тоа е внатрешното предавство на животот, а не самата болест.
2. Траума што ја замрзнала душата
Постои тага која крши. Губење на сакана личност, уништување на домот, предавство. Тага што може да се види на лицето како сенка – особено кај постарите луѓе кои веќе доживеале многу.
Понекогаш можете да кажете по начинот на кој одите и начинот на кој изгледате: личноста не се одмрзнала. Како да останала во минатото, каде што се случило „тоа“. Оттогаш, нивната насмевка е механичка, а нивниот разговор носи сенка на болка.
Но, има и такви кои, откако ќе изгубат, полека се опоравуваат – со години. Тие не го бришат сеќавањето, туку се загреваат, чекор по чекор. Бидејќи душата, дури и скршена, може повторно да живее.
„Тагата е цената што ја плаќаме за љубовта“ – Кралицата Елизабета II
3. Фрази што ја крадат младоста
„Стануваме она што мислиме дека сме“ – Ерл Најтингејл
Постојат посебни зборови што ја прават личноста да старее пред вашите очи:
– „Премногу е доцна за мене“
– „Каде би одел на мои години?“
– „Ова не е за мои години“
Звучи како мала работа. Но, ако го повторувате редовно – како мантра – животот навистина почнува да ги стеснува границите на „наводно“ и „непристојно“. Младоста не е возраст, туку внатрешна дозвола за живот.
Колку се инспиративни оние кои, наместо да „оставаат сè во минатото“, одлучуваат да почнат одново: цртаат, пеат, возат велосипед, стекнуваат нови пријатели.
„Никогаш не е предоцна да бидеш она што можеше да бидеш.“ – Џорџ Елиот
