Saturday, 20 October 9274

Вера, Надеж, Љубов

1 Коринтјани 13

 Да зборувам на сите човечки јазици, па дури и на ангелски, штом љубов немам, ќе бидат бакар што ѕвони, или кимвал што ѕвечи.

 Да имам пророчки дар и да ги знам сите тајни, да ги имам сите знаења за сите работи, а и така силна вера, што и планини да преместувам, – ако љубов немам, ништо не сум.

 И да го раздадам целиот свој имот, да позволам телото да ми изгори, – штом љубов немам, ништо не ми користи.

 Љубовта е долготрпелива, полна со добрина, љубовта не завидува, љубовта не се превознесува, не се гордее,

 не прави што не е пристојно, не бара свое, не се срди, не мисли зло,

 нa направда не се радува, а на вистина се радува,

   се извинува, во сè верува, на сè се надева, се претрпува.

  Љубовта никогаш не престанува, а другото, ако се пророштва, ќе престанат; ако се јазици – ќе замолкнат; ако се знаења – ќе исчезнат.

   Оти по нешто знаеме и по нешто пророкуваме;

 а кога ќе дојде совршеното, тогаш ќе исчезне делумното.

 Кога бев дете, зборував како дете, како дете мислев, како дете размислував; а кога станав маж, го оставив детинското.

 Сега гледам нејасно како во огледало, а тогаш – лице в лице; сега знам нешто, а тогаш ќе знам како што сум познат.

 А сега остануваат овие три работи: верата, надежта и љубовта; најголема меѓу нив e љубовта.